Historie

 
BIJNA 80 JAAR PATRIJZEN...

Met een inwoneraantal van ruim 1700 zielen zo rond de dertiger jaren van deze eeuw was dit dorp beslist een van de grotere dorpen uit deze streek. Het was ook in deze periode, dat de 's-Heerenhoekers geconfronteerd werden met een voetbalminnend kapelaan. Cornelis Koning, als kapelaan uitgezonden om in de parochie het woord Gods te verkondigen, ve:rrichtte daar naast een stukje opbouwwerk van de eerste orde.

Op zijn moment van intrede werd er reeds gevoetbald. In het begin op zeer bescheiden schaal. Welke jongeling had niet eens in een bijeengezocht schooljongenselftal op een hobbelige wei tegen een middels een veter bij- eengehouden leren omhulsel met daarbinnen een soort ballon getrapt. De maten van het veld werden bepaald door de omtrek en de vorm van de wei. Het doel was aangegeven door een stapeltje jassen of een paar klompen. De hoogte van de denkbeeldige lat was na elk schot weer aanleiding tot felle discussies of ie nou wel of niet zat. Wie weet niet meer hoe gemeen zo'n lederen monster kon striemen, wanneer hij net uit de sloot was gevist of door een provisorisch afgedekte koeienhoop was gegaan. Later werd elke zondag een vast groepje spelers aangetroffen die min of meer officieel een clubje hadden opgericht met de heel toepasselijke naam van SVV. Een clubje zelfs met heuse doelpalen en elke zondag een elftal uit een naburig dorpje. Kortom voetbal leefde, slechts een bezielende leiding en het initiatief ontbraken nog.
Zo werd op 15 augustus 1930 de Rooms Katholieke Voetbalvereniging 'De Patrijzen' opgericht. Voetbalclubs oprichten was de kapelaan niet geheel vreemd. In zijn vorige standplaats was hij een der oprichters geweest van de V.V. Volendam en het lag dan ook in de lijn der verwachtingen dat de Sint Willibrordparochie in het Zuid Bevelandse zijn voetbalclub tegemoet kon zien.

Op een knus weitje naast de hoge toren, begrensd door een brede sloot werden de eerste goals gemaakt. Er kon echter alleen gevoetbald worden wanneer er voldoende ballenvissers aanwezig waren, bovendien voldeed het veld ook niet aan de officiële afmetingen vandaar dat al vrij snel werd uitgekeken naar een wat meer geschikter veld. De wei van kerkmeester Bernard Werri voldeed al heel wat beter aan de maten, doch qua ondergrond was hij toch minder geschikt. Er werd een verzoek gericht aan het gemeentebestuur om in het kader van de werkverschaffing er een echt speelveld van te maken.

Bij de aanvang der werkzaamheden waren er 44 officieel ingeschreven werklozen op een bevolkings aantal van 1310, waarvan er 19 te werk werden gesteld bij deze egalisatiewerkzaamheden. Overigens hadden deze mensen reeds een grote ervaring in grondwerkzaamheden, aangezien ze reeds hun sporen hadden verdiend bij de aanleg van het lokaal spoorlijntje, de ondergrondse aanleg van electriciteitsnetten in Zuid-Beveland, het afgraven van de Timansweg, de aanleg van de oprit tegenover de kerk, en buiten de provinciegrenzen bij de Zuiderzeewerken en bij de opbouw van de wereldtentoonstelling te Antwerpen. Aanvankelijk speelde men tegen naburige klubs, later bij de Brabantse Voetbalbond. Daarna ging men over naar de Diocecaanse Voetbalbond. De eerste echte wedstrijd speelde men tegen 'Odio' uit Ossendrecht en deze werd, door gebrek aan trainingsarbeid, ook prompt verloren met 12-1.



DE PERIODE 1940 -1950

De periode '40-'50 begon natuurlijk slecht. Reeds in 1939 moesten aktieve voetballers hun voetbaltenue inleveren voor 's konings wapenrok in verband met de mobilisatie. Toch werd er nog wel gevoetbald. Met een vrachtauto voorzien van gasgenerator werden zelfs nog verafgelegen clubs bezocht, tot in Schouwen Duiveland toe.

Uit het archief van de heer L. Hulsman uit Lewedorp, die op enkele hiaten na in het bezit is van alle uitslagen en standen van het Zeeuws voetbal vanaf 1883, bleek, dat Patrijzen I in het seizoen 1941-1942 speelde in de 1ste klasse D van de afdeling Zeeland. In deze klasse waren de navolgende clubs ingedeeld met daarachter tussen haakjes de uitslag. Yerseke (4-3), Kortgene (1-4), Robur (0-3), Volharding '32 (2-2), Luctor(4-0), Hansweertse Boys (1-4), 's Heer Arendskerke (4-2), Kats (8-1) en Heinkenszand (4-1). Dus uit 10 wedstrijden 13 punten met een doelsaldo van 33 voor en 19 tegen. Patrijzen II speelde dat seizoen in de 2e klasse G en Patrijzen III in de 2e klasse D.


Toen na de oorlog het leven weer zijn gewone gang ging speelde het eerste elftal zich via promotiewedstrijden in de 4e klasse van de KNVB en werd met een groot aantal Brabantse clubs ingedeeld in afdeling E van deze klas. En achter deze haakjes weer de uitslag. Meto (1-7), Hoeven (0-3), N.S.V. (1-2), R.S.V. (3-3), V.E.S. (1-2), H.S.G. ( 5-3), Halsteren (3-3), Virtus (7-1) en E.E.M. (2-2). Met 7 punten uit 9 wedstrijden geen daverend resultaat. Degradatie was dan ook onafwendbaar. Toch speelde men in 1947/48 opnieuw voor een plaats in de 4e klasse. (zie foto 10,11,12 en 15).

In een krantenartikel uit 1970 vertelde Miel Bordui over deze tijd. Men speelde in die tijd in de 4e klasse van de KNVB.

We waren ingedeeld met een groot aantal Brabantse Klubs: '47/'48 in de 2e klasse van de Zeeuwse Voetbal clubs, waarin voetballers van klasse speelden. Engelbert, Lou Westdorp, Thomas Vreeke, Kees. Bij uitwedstrijden naar het Brabantse gingen soms twee a drie bussen stampvol supporters mee. We gingen zelfs eens met een schuitje met ruim 2 honderd supporters aan boord van Borssele naar Terneuzen om in Koewacht te spelen.



DE PERIODE 1950-1960

Vooral de beginjaren 1950 waren heel slecht voor het voetballeven op 's-Heerenhoek en zeker voor de senioren. (foto 9 en 16) Men speelde op dat moment nog wel in de 1e klasse A van de afdeling Zeeland, maar gebrek aan spelersmateriaal deed het bestuur besluiten aan de afdeling te verzoeken om enkele klassen lager te mogen spelen. Het kwam zelfs zover dat men in het geheel geen seniorenelftal op de been kon brengen. Een vol jaar speelde men alleen maar met enkele juniorenelftallen. Hier begon de periode Holtkamp. In 's-Heerenhoek heb ik eigenlijk ineens om moeten schakelen van jong naar oud. In De Rijp was ik"adviseur" van alle jeugdverenigingen, behalve de verkennerij en de Gidsen. Ik voelde mij natuurlijk nog wel aangetrokken tot de jeugd, hoewel ik in 's-Heerenhoek geen jeugdadviseur werd. Bijzondere interesse had ik voor de Jeugdhoeve. Hoewel dit een fors gebouw was, vond ik het een uitgewoonde tent. Overigens werd deze hersteld, zodat bij mij de gedachte kwam om daar eerst een aantrekkelijk gebouw van te maken zodat onder leiding van de jonge (school)meester Verhaar, Kees Witkam, Jaap van Eijkeren, Cor van de Bulck de jeugd van zelf zou komen: Een van de eerste films die er in het vernieuwde en opgeknapte gebouw werd vertoond was de prachtige film 'De Mantel'. Verder vond ik het een ramp, dat bij mijn komst op 's-Heerenhoek het voetbal op zijn 'oren' lag.

Wat is nu Volendam zonder voetbal en Amsterdam zonder Ajax en wat is 's-Heerenhoek zonder zijn Patrijzen. De gloriejaren van deze vereniging waren reeds enige tijd voorbij. Zo bestond er geen eerste elftal meer. De animo was er uit na zoveel glorieuze jaren. Gelukkig waren er nog enkele sporen over, want elke zaterdagmiddag kwamen er veel jeugdigen lid of geen lid, naar het veld om een balletje te trappen. Sommigen haalden baldadigheden uit op het terrein of het daarnaast gelegen kerkhof. Ik heb er toen een gewoonte van gemaakt om elke zaterdagmiddag enige uren door te brengen op of rond het voetbalveld. Soms zat ik te bevriezen in één van de kuilen, die door de bezetters waren achtergelaten. Ik deed dit voor mijn plezier, want 1955 had een heel fraaie zomer. Ik stuurde dan iedereen weg, die geen lid was van de voetbalvereniging, in de hoop jongelui die weggestuurd werden, toch zo gek waren van voetbal, dat ze lid werden om zo toch te kunnen voetballen. Ik heb dit twee jaar volgehouden en uiteindelijk kwam er weer wat leven in de club en een vol ijverig bestuur. Het was mij opgevallen, dat er geen enkele boerenzoon lid was van 'De Patrijzen'. Dit was zeker een overblijfsel uit de tijd, dat er nog tot zaterdaga- vond laat gewerkt moest worden op de boerderijen. Dit veranderde echter, door de houding van boerenzoon Martien Vermue , die zich als aktief lid meldde. U weet het, wanneer er één schaap over de dam is volgen er meer. Ook kwamen er weer wat supporters langs de lijnen bij thuiswedstrijden. De Patrijzen waren er weer, ze bliezen weer volop hun partijtje mee in de Zeeuwse voetbalcompetitie".

In seizoen 1957/58 werd het eerste elftal door een 5-0 overwinning op Kwadendamme kampioen van de 2e klas- se van het afdelingsvoetbal. Volgens een bericht in de P.Z.C. kreeg Patrijzen reeds in de derde minuut een penalty toegewezen, daarna werd voor de rust nog eens gescoord door P. Traas. Na de rust vielen de overige doelpunten. De roem was blijkbaar reeds vooruitgesneld, want toen de spelers aan de gemeentegrens kwamen, werden ze feestelijk verwelkomt door de fanfare Sint Cecilia en burgemeester Wealput en pastoor Holtkamp. Voor een plaats in de 1e klasse moesten nog 2 promotiewedstrijden worden gespeeld tegen Groede die beiden verloren werden met 3-2.

In het seizoen 58/59 werd Patrijzen wederom kampioen van de 2e klasse en promoveerde via promotiewedstrij- den tegen Philippine naar de 1e klas van de K.N.V.B. afd. Zeeland

De vijftiger jaren werden zegevierend afgesloten met een eerste plaats in de eerste klas van afd. Zeeland. Via promotiewedstrijden tegen Burgh kon men in de vierde klasse van de K.N. V .B. komen. Er waren drie wedstrijden ; Hoornick, Piet Franse, Janus Peeters en Gor van den voor nodig om uiteindelijk Burgh te laten doorgaan, waardoor Patrijzen het nog eens in de 1e klas moest proberen.



DE PERIODE 1960-1970

Het seizoen 60/61 werd weer winnend afgesloten, waardoor men automatisch promoveerde naar de vierde klas- se K.N.V.B. Helaas was dit verblijf in de 4e klas van korte duur want in 1962 degradeerde men. In het jaar 1960 vierde men uitbundig het 30-jarig bestaan en kreeg de vereniging op 20 maart 1961 de verplichte status van rechtspersoonlijkheid. In artikel 3 van de statuten leren we dat het doel van de vereniging is het bevorderen van het voetbalspel en aanverwante takken van sport, maar dat zal u niet zo verwonderlijk in de oren klinken. In een brief van 18 februari 1960 meldde het kerkelijk bestuur, aan het wereldlijke bestuur, dat het voetbalveld in een deplorabele toestand verkeerde en koppelde daaraan gelijk de vraag of hieraan niets te doen viel, via een subsi- die of herstelwerkzaamheden door gemeentelijke werklieden.

De gemeenteraad besloot een bedrag van f 200,-- beschikbaar te stellen voor het herstel van de grasmat, zoals het bijzaaien, bemesten en bestrijden van mollen. Inmiddels had het kerkbestuur erop aangedrongen of de ge- meente het beheer en onderhoud maar wilde overnemen. Aldus werd besloten en voortaan huulrde het gemeen- tebestuur de velden voor f 25,.. per jaar en droeg het beheer over aan een daarvoor in het leven geroepen R.K. jeugdraad. Inmiddels waren er plannen gemaakt voor een geheel nieuw veld en werd voor de aanleg hiervan een subsidieaanvraag ingediend bij de Rijksoverheid. In dit project van f 97.396,-- was tevens inbegrepen een uit- breiding van de begraafplaats en het verbeteren van de muziektent.

Op donderdag 9 januari 1964 kon men aan vlaggemasten voor het gemeentehuis zowel de gemeentevlag (zwart- wit-geel) als de clubvlag van Patrijzen (oranje) zien wapperen. De verklaring voor dit vreugdebetoon kon men le- zen op een papier voor het sekretarieraam. Het betrof hier een aankondiging dat a.s. maandag met de aanleg van het voetbalveld zou worden begonnen. De A.W. subsidie (aanvullende werkgelegenheid) was toegezegd. Op 24 september 1967 beschikte de voetbalvereniging over een splinternieuw veld. Bestuurlijk ging het in die jaren niet best met de club. Uit een toespraak bij het afscheid van voorzitter G.W.Eijssens op 1-12-'78, waarin de geschiedenis van de clubbesturen vanaf 1966 werd belicht, leren we dat in 1966 het bestuur nog slechts uit Kees de Jonge en Anton van Zunderen bestond. Beide heren gaven te kennen dat het zo niet meer verder kon. In december van dat jaar werd een vergadering belegd, waarbij een aantal heren speciaal werden uitgenodigd. Dit waren Chris van Eijkeren, Gerard Eijssens, Cor Boonman, Piet de Winter, Jan Huige, Jan Engelbert en Daan Boonman. Toen de rook van de vergadering was opgetrokken bleken alle genodigden in het bestuur te zitten. Ook de club-financiën stonden er niet rooskleurig voor. Er was nog f 400,-- in kas. Geen slecht begin vond het nieuwe bestuur, waarop de penningmeester er nog snel bijvoegde, dat in die zelfde geldkist ook nog voor f 800, aan onbetaalde rekeningen lag. Een grote fancy-fair bracht voldoende verlichting.voor de clubkas. Ook voetballend PatriJzen stond voor een dieptepunt In haar bestaan. PatriJzen en Drelschor In de zorgen' luidde een kop in de maandagse sportkrant van 4 maart 1967. De 's-Heerenhoekse voetballers stonden toen met 8 punten uit 17 wedstrijden op de voorlaatste plaats in de 1e klasse van het Zeeuwse afdelingsvoetbal. Een degradatie kon niet uitblijven. Het seizoen 69/70 bracht weer wel Patrijzen op de kop in de 2e klasse, doch de promotiewedstrijd tegen Ria West ging in Westdorpe met 5-0 verloren, terwijl men thuis wel de winst wist te pakken (3-1), doch dit was niet voldoende.




DE PERIODE 1970-1985

Natuurlijk vierde men uitgebreid het 40-jarig bestaan van de vereniging met een receptie in de Jeugdhoeve en een groots opgezet jeugdtournooi, waar de oprichter van de vereniging, de toenmalige kapelaan Koning de aftrap verrichtte. Het seizoen 70/71 bracht weer Patrijzen op kop in de 2eklasse en nu lieten ze zich de promotie niet meer afsnoepen, via een beslissingswedstrijd tegen Kortgene kwam men weer in de 1e klasse terecht.

In die jaren werd een andere organisatie opgezet. Het bestuur gaat decentraliseren. Er kwamen kommissies, zoals de recettekommissie een jeugdkommissie en een elftalkommissie. Het sigarenkistje werd vervangen door een kasboek, de kontributie, voorheen geïnd door de leiders werd vervangen door de acceptgirokaart, de ledenlijsten kwamen uit een computer, kortom Patrijzen ging een nieuw tijdperk in.

Door een gemeentelijke herindeling van 1970 diende het verenigingsbestuur voortaan zijn zaken te bepleiten bij het gemeentebestuur van Borsele, zetelend in het naburige Heinkenszand.

Inmiddels was op initiatief van de Patrijzen voorzitter Gerard Eijssens, een overlegorgaan in het leven geroepen, waarin alle elf voetbalverenigingen uit de gemeente Borsele zitting hadden. Via dit overlegorgaan werden de vele wensen, die bij voetballers leefden onder de aandacht van het gemeentebestuur gebracht. Eind 1971 diende het bestuur van Patrijzen een verzoek in om te komen tot een geheel nieuw komplex kleedlokalen annex vergaderruimte. Dit was niet voor zijn tijd. Herhaaldelijk had de KNVB de clubverzocht over te gaan tot modernisering van de totaal verouderde kleedruimten in de Jeugdhoeve. Meerdere keren hadden scheidrechters zich beklaagd dat ze zich moesten omkleden in het ballen, c.q. kalkhok, waardoor de scheidrechters meestal 'getakend' op het veld verschenen. Van de totale bouwsom nam de gemeente f 60.000,-- voor zijn rekening, terwijl van de Nederlandse Sport Federatie een bijdrage van f 12.500,-- werd ontvangen. Aangezien de totale bouwkosten veel hoger lagen werd een beroep gedaan op de zelfwerkzaamheid van de leden. Hiervoor werd een heel schema in het leven geroepen. Elke maandagmorgen was het bouwvergadering, waarop werd besproken wat die week zou worden gedaan. De zaterdag was voor de leden van het eerste en derde elftal, vrijdags zwoegden de leden van het vierde, donderdags die van het tweede elftal. De maandag en de dinsdag waren gereserveerd voor de junioren om hun steentje letterlijk en figuurlijk bij te dragen. Maar Patrijzen had ook twee dameselftallen, aangezien dames moeilijk een hele avond met kruiwagens kunnen sjouwen, kwam men overeen dat de dames pas zouden worden ingezet in de 'tweede helft', n.l. bij het plamuren en schoonmaken van het gebouw. Op 25 november 1972 werd de nieuwe akkomodatie feestelijk geopend door wethouder E. Barends.

Op voetbalgebied duurde het, na het kampioenschap van 1971, 8 jaar voor Patrijzen weer tot een aansprekend resultaat kwam. Onder leiding van trainer Lau Schrieks werd het kampioen-schap in de 1e klasse van het afdelingsvoetbal behaald. 20 jaar had het geduurd voordat Patrijzen weer op KNVB niveau voetbalde. In dat zelfde voetbaljaar, 1978 - 1979, promoveerden de A-junioren onder leiding van trainer Adrie Raas naar de Zeeuwse hoofdklasse. 

Dit gebeurde met het zelfde elftal dat in 1976 de, door de Zeeuws-Vlaamse arbiters ingestelde, sportiviteitsprijs in ontvangst mocht nemen. In het seizoen 1982 - 1983 werd Patrijzen ingedeeld in de 4e klasse G, de “Brabantse” klasse. Ploegen als DIOZ, Oudemolen, MOC ‘17, Nieuw Borgvliet, Noordhoek, Kruisland, Hoeven, Schutters, Cluzona, RSV en Sprundel bleken over de gehele competitie te sterk te zijn voor De Patrijzen. Degradatie was een feit. In het seizoen 1984 - 1985 moest Patrijzen toezien hoe rivaal, en ‘buurman' LEBO kampioen werd in de 1e klasse van het afdelingsvoetbal. In de 2e klasse wist een andere streekgenoot, Kwadendamme, zich via een promotiewedstrijd in de 1e klasse te spelen zodat in het navolgende seizoen toch weer een leuke streekderby op het programma kwam te staan.


1985 - 2000

Een nieuwe periode brak aan. Want na een tijdperk van ups en downs in en rondom de 1e klasse van het afdelingsvoetbal kwam er vanuit de A-jeugd een lichting voetballers waar men binnen de vereniging veel van verwachte. Onder leiding van trainer Adrie Raas, welke eveneens afkomstig was uit de eigen vereniging, genoot deze groep hun opleiding in de Zeeuwse hoofd-klasse, waar werd gestreden tegen ploegen als Middelburg A1, Goes A1, H.V.V. “24 A1, Terneuzen A1, R.C.S. A1 Vlissingen A1, Kloetinge A1, Arnemuiden A1, Serooskerke A1, en G.P.C. A 1.   
En zo gebeurde het dat Patrijzen het seizoen 1985 - 1986 startte met 6 jongens die uit de A-junioren waren overgekomen naar de senioren. Dit geheel aangevuld met de nodige routine moest dit leiden tot nieuwe successen. Tevens was Adrie Raas vanuit de A-junioren mee overgekomen om van dit geheel een goed draaiend elftal te maken wat op de toekomst was voorbereidt. De seizoensopening begon met de derby tegen ‘buurman' Kwadendamme, en niet geheel zonder succes, meteen 2 - 1 winst. Zo was het ook Patrijzen welke als enige ploeg, koploper van het eerste uur Walcheren, bij kon benen. Toen halverwege het seizoen Patrijzen de onderlinge strijd wist te winnen stevende Patrijzen op het kampioenschap af. Het werd 1 wedstrijd voor het einde een ongeslagen kampioenschap! (15x winst en 6x gelijk). Met het kampioenschap waarschijnlijk nog in de benen werd de laatste wedstrijd jammerlijk verloren.   

Patrijzen werd voor het seizoen 1986 - 1987 ingedeeld in de 4e klasse G, de “Brabantse” klasse. De ervaring leerde dat dit voor bijna alle Zeeuwse vertegenwoordigers in deze klasse een moeilijke opgaaf was. Na een seizoen met de nodige ups en downs wist Patrijzen zich uiteindelijk, achter kampioen V.E.S ‘35, naar een gedeelde 2e plaats in de eindrangschikking te spelen, wat als een mooie prestatie kon worden gezien. In het seizoen wat hierop volgde eindigde Patrijzen anoniem in de grijze middenmoot. Steenbergen werd kampioen met in de gelederen Ad Gladdines en Pierre van Hooydonk (inderdaad Pierre van Hooydonk van Vitesse, NAC, Feijenoord, Benfica etc). Het seizoen 1988 - 1989 werd Patrijzen ingedeeld in de 4e klasse H, de “Zeeuwse” klasse. Ook in dit seizoen kon Patrijzen lange tijd bovenin meedraaien maar moest toch toezien dat H.V.V. ‘24 een klasse apart was. Patrijzen werd gedeeld 2e samen met Walcheren. Het seizoen 1989 - 1990 was tot nu toe misschien wel het mooiste. De strijd om het kampioenschap ging tussen Patrijzen en ‘buurman' LEBO. Een tussenbalans na 11 competitiewedstrijden leverde de volgende stand op: 1e LEBO met 17 punten, 3e Patrijzen met 12 punten. Intussen was onze andere ‘buurman' Luctor ‘88 zich met de strijd gaan bemoeien en stonden halverwege op de 2e plaats met 15 punten. Wat niemand voor mogelijk had gehouden gebeurde! De concurrentie begon punten te verspelen en Patrijzen kwam dichterbij. De voorlaatste competitiewedstrijd zette de wedstrijd Patrijzen - LEBO op de rol, een ware thriller. Patrijzen MOEST winnen om gelijk te komen met LEBO. En zo gebeurde het, onder het toeziend oog van maar liefst 1200 toeschouwers, dat Patrijzen met 5 - 2 wist te winnen en hiermee op een gedeeltelijke eerste plaats kwam. De beslissing zou op de slotdag van de competitie vallen. Patrijzen won met 4 - 1 van Breskens en LEBO kwam thuis niet voorbij luctor ‘88, 1 - 1. Zo werd Patrijzen voor het eerst, in het op handen zijnde 60 jarig bestaan, kampioen in de 4e klasse K.N.V.B. en promoveerde naar de 3e klasse K.N.V.B. 

Het eerste seizoen in de 3e klasse kwam onder leiding van een nieuwe trainer. Wim Groenewegen volgde Adrie Raas op die op een mooie en succesvolle periode terug kon kijken. Patrijzen had het moeilijk in de 3e klasse maar wist onder de 3 jaar dat Wim Groenewegen trainer was zich toch vrij gemakkelijk te handhaven. Na goed overleg werd besloten naar een nieuwe trainer op zoek te gaan. Het werd Anton Meerman. In het eerste seizoen handhaafde Patrijzen zich wederom, echter het jaar daarop ging het stukken minder en dreigde degradatie. Er volgde een trainerswissel. Anton Meerman werd halverwege het seizoen opgevolgde door Cees van der Linde. Hij kreeg Patrijzen weer enigszins op de rails wat toch nog resulteerde in het behoud van het 3e klasserschap. Door deze ‘eindsprint' werd daarbij tevens de 3e periodetitel binnengehaald. Hierbij gingen beide wedstrijden, tegen Moerse Boys en Unitas, verloren. Het seizoen 1997 - 1998 leverde voor Patrijzen het beste resultaat ooit behaald. Men werd 2e achter kampioen H.V.V. “24. De beloning voor dit seizoen was wederom nacompetitie voor promotie. De eerste wedstrijd leverde nog winst op tegen Virtus, maar uiteindelijk bleek Moerse Boys een maatje te groot. Het seizoen 1998 - 1999 stond voor Patrijzen daar in tegen weer geheel in het teken van behoud in de 3e klasse, wat wederom werd gerealiseerd. Dit was tevens, na een periode van 4½ jaar, het laatste seizoen van trainer Cees van der Linde.

In 2000, het 10e jaar dat Patrijzen in de 3e klasse aan mocht treden, was de nieuwe trainer Cees van der Sluis. Aan hem was de taak om Patrijzen ook in het nieuwe millennium in de 3e klasse K.N.V.B. te behouden, wat hem ook vrij eenvoudig gelukt is ondanks de zeer zeer smalle selectie.



Seizoen 1999-2000:

Trainer Kees van der Sluijs was de opvolger van Kees van de Linde. In een interview op 2 september 1999 met de oude en nieuwe trainer van Patrijzen was één van de vragen aan de oude trainer Kees van de linde waarom Patrijzen niet verder met hem wilde, het antwoord luidde: “Het probleem van Patrijzen is dat de club in hoog tempo vergrijst. Er zitten te veel dertigers in. Ik wilde een drastische verjonging, met name in de harde kern. In mijn ogen was dat de enige manier om de club op de langere termijn in de derde klasse te houden”

In dat zelfde interview werd aan beide trainers ook gevraagd naar de verwachtingen voor het nieuwe seizoen, het antwoord van Kees luidde als volgt: “Wat kan Patrijzen ? Ik denk behoorlijk wat. Er wordt wel eens gezegd dat het een uitgeblust clubje is, maar daar ben ik het absoluut niet mee eens. Het is nu nog aftasten maar ik geloof best dat wij in deze klasse kunnen blijven”

De spijker op zijn kop dus. De oudjes bleken nog wel wat jaren mee te kunnen, met of zonder rollators, krukken etcetera.

Het seizoen was het 10 e seizoen in de derde klasse. Bovenal het seizoen van de 5 keepers, achtereenvolgens Jan-Willem Dooge, Roy Sallet, Gerard van den Dries, Jacco Rottier en vanaf  de 9 e wedstrijd good old Puute (Smimie Kikkert).
De 11 e wedstrijd speelden we uit tegen VVR en speelden we 4-4 met 10 minuten voor tijd waarschijnlijk tot nu toe de mooiste treffer uit William zijn carriére: Op William zijn klassieke manier (Hartkloppingen bij trainer en ik weer behoorlijk vloekend op hem) solo vanaf zijn eigen helft zowat iedereen passerend en uiteindelijk gelukkig ook scorend. Patrijzen stond toen halverwege de competitie op de 6 e plaats.
De 21 e wedstrijd speelde we de uitwedstrijd tegen Vlissingen. Aan de Irislaan werd het maar liefst 6-1 voor Patrijzen.. Als Patrijzen de laatste wedstrijd tegen VVR thuis had gewonnen was de 3 e periodetitel binnen geweest maar die wedstrijd ging verloren. Uiteindelijk werden we 6 e , Internos eindigde gelijk met Moerse Boys maar won het beslissingsduel en werd dus kampioen dat jaar.



Seizoen 2000-2001:

Nieuwkomers bij Patrijzen waren dit jaar Peter de Jong en Teun van Sloten, een duo wat in de toekomst zou laten zien bij Patrijzen te kunnen knokken….

Geweldige start met 0-4 uitoverwinning bij Breskens gevolgd door thuiswinst tegen grenswachters en alweer een uitoverwinning op Vlissingen, 9 uit 3 dus. De 6 e wedstrijd Patrijzen-Goes oftwel Verburg versus Verburg en eindigde in 3-3 na een ruststand van 3-1. 450 toeschouwers zagen in dit duel dat Guido een goal scoorde die wel meetelde. ..
Halverwege na 11 wedstrijden stond Patrijzen op de 2 e plaats met 4 punten achterstand op Roosendaal. De PZC maakt op 27 december 2000 bekend dat Kees van der Sluis nog voor een jaar bijtekende bij Patrijzen met een optie op een nog langer verblijf. Mooie wedstrijd was toch ook Goes uit: 2 minuten voor tijd nog met 2-0 achterstaan en alsnog gelijkspelen met 2-2.

De 16 e thuiswedstrijd was thuis tegen Vlissingen, de kop in de PZC luidde: Patrijzen dolt Vlissingen: 9-1. Een week later pakte Patrijzen de 2 e periodetitel zonder zelf te spelen. Op 26 maart 2001 speelde Ronnie Bek zijn 400 e wedstrijd.
De 18 e wedstrijd was de eerste tegen Roosendaal en ging thuis met 3-0 verloren en Patrijzen kwam daarmee op de 3 e plaats. Vlissingen en Ves degradeerden dat jaar en Roosendaal werd kampioen. Patrijzen eindigde op de 4 e plaats als beste zeeuwse ploeg.

De nacompetitie speelden we in Waalwijk uit de 1 e wedstrijd tegen RWB die verloren ging met 1-0 en thuis werd met 3-3 gelijkgespeeld waardoor Patrijzen er na de 1 e ronde uit lag.

Ronnie Bek stopte aan het einde van het seizoen.




Seizoen 2001-2002:

Nieuwkomer dit jaar bij Patrijzen was Joffrey Geldof.

Patrijzen had een prima voorbereiding en stond in de finale van het sloecup toernooi. Ook in de bekerstrijd werd gewonnen van Arnemuiden, Apollo en Kapelle.

De 2 e wedstrijd was volgens de natste wedstrijd in de laatste jaren in Hulst. 90 minuten regen zonder dugouts en met 2-0 verlies terug naar huis.
Halverwege de competitie stond Patrijzen op de 2 e plaats achter HVV en kwam er behoorlijke kritiek van de trainer van RCS Rinus Zegers op Patrijzen en leidde dit tussen wat ingezonden stukken door H. Zwartelé en Rinus Zegers.

Op 18 december 2001 was in de PZC te lezen dat Kees zijn contract met nog 2 jaar verlengde met een optie voor nog een derde jaar.

In de 14 e wedstrijd werd Middelburg met 3-0 verslagen en stond Patrijzen weer op de 2 e plaats achter HVV'24. In de 19 e wedstrijd werd de 2 e periodetitel binnen gehaald door winst in en tegen Breskens.  Patrijzen streed tot de laatste speeldag om het kampioenschap maar moest toch zijn meerdere erkennen in HVV'24 dat kampioen werd, Patrijzen eindigde op de 2 e plaats van de derde klasse A, het beste ooit behaald in de historie van Patrijzen.

De nacompetitie begon uit tegen Rood-Wit waar met 2-1 gewonnen werd, een prima uitgangspositie dus voor de thuiswedstrijd. Deze ging jammerlijk met 2-0 verloren zodat ook dit jaar de 2 e ronde van de nacompetitie niet werd behaald

Patrijzen nam afscheid van Henk van de Brink, Ronnie de Vos en van verzorger Leo de Leeuw.




Seizoen 2002-2003:

Nieuwkomers dit seizoen waren Peter Hekkers, Mark van Hanegem en Niels Mulder.

Na een mooie overwinning op Moerse Boys werd de 2 e wedstrijd verloren in Kloosterzande met 1-0 en moest Guido zwaar geblessseerd het veld verlaten. Patrijzen had een behoorlijke kans op de 1 e periodetitel maar verloor in de 7 e wedstrijd van Dosko (tot dan toe voorlaatste) met 3-1.

Halverwege de competitie stond Patrijzen op de 3 e plaats achter Moerse Boys en Breskens maar met 2 wedstrijden minder dan de genoemde ploegen.
Patrijzen deed ook nu weer lange tijd mee om de bovenste plaatsen maar Moerse Boys werd de terechte kampioen. Patrijzen eindigde ook dit seizoen weer op de 2 e plaats, uiteraard weer als beste zeeuwse ploeg en nam de periode over van de kampioen.

Patrijzen begon de nacompetitie thuis tegen Berkdijk, toch wel één van de meest memorabele wedstrijden van de nacompetitie in de historie. Thuis werd door 2  benutte penaltys van Peter met 2-0 gewonnen, 5x geel en 1x rood voor Berkdijk. De uitwedstrijd werd 2-2 zodat Patrijzen voor het eerst de 2 e ronde van de nacompetitie behaalde en speelde daarin tegen de nummer 10 van de 2 e klasse: een oude bekende HVV'24. Uit speelden we 1-1, thuis bleef het 0-0 zodat strafschoppen moesten uitwijzen wie de finale voor promotie tegen Dosko mocht spelen. De strafschoppenserie was echter ook deze keer niet aan Patrijzen besteed en verloor deze met 4-2.

Seizoen 2003-2004:

Nieuwkomer was Anne Willeboordse, als snel Ko van Anne genoemd..

Redelijk goede start van het seizoen maar een behoorlijke dip na 6 wedstrijden met namelijk 3 verliespartijen op rij (eigenlijk 4 omdat ook nog van Vlissingen voor de beker werd verloren).

Halverwege het seizoen stond Patrijzen 7 e wat eigenlijk al een hele tijd geleden was. Door een goede reeks wist Patrijzen toch de 2 e periodetitel te pakken.

De 19 e wedstrijd was tegen Goes en werd een 4-1 overwinning waardoor Goes de titel wel kon vergeten en Patrijzen op de 3 e plaats kwam achter koploper Zierikzee en Middelburg.

De nacompetitie werd begonnen met een uitwedstrijd tegen Uno Animo uit Tilburg en werd gewonnen met 1-0. Thuis werd verloren met 1-2 zodat strafschoppen moesten bepalen wie naar de 2 e ronde zou gaan. Ook nu werd de strafschoppenserie weer niet door Patrijzen gewonnen zodat het seizoen er op zat.

Patrijzen nam afscheid van Guido, Peter, Joffrey, Wilfred, Hubèr, André en Camiel.




Seizoen 2004-2005:

Nieuwkomers waren Jasper Huisman, Paulus Wagemakers, Nigel Holmes, Mounir Nabil en Albert Budding.

Nogal wat nieuwe namen dus en bouwen aan een nieuw team. Toch na 3 wedstrijden 6 punten, een mooie start wat wel gehoopt maar niet verwacht werd. De sterke start kreeg echter geen vervolg en nederlagen tegen de latere kampioen RCS (5-1) en Ria Westdorpe (4-1) kwamen hard aan.

Halverwege de competitie stond Patrijzen op de 10 e plaats met 11 punten uit 11 wedstrijden.

Na 15 wedstrijden stond patrijzen nog voorlaatst maar waren de onderlinge verschillen gering dus nog alle kansen om derdeklasser te blijven. Er werd toen een goede reeks neergezet die begon in Westdorpe met een 3-0 overwinning. De winst in de 20 e wedstrijd tegen HVV'24 was een hele belangrijke. Door nog 2 gelijke spelen tegen Goes en Vlissingen werd uiteindelijk nog de 8 e plaats in de eindrangschikking behaald.

*  In 6 seizoenen speelden we onder Kees van der Sluis inclusief nacompetitie 142 wedstrijden.
*  67 gewonnen, 39 gelijk en 36 verliespartijen.
*  242 goals voor en 173 tegen.
*  47% van alle gespeelde wedstrijden winst, 28% gelijk en 25% verloren.




Seizoen 2006-2007: (Welkomstwoord Presentatiegids van de voorzitter)

Wilfried Boonman
Vertrouwen

Wederom kies ik dit woord als titel voor mijn bijdrage aan de presentatiegids voor het seizoen 2006/2007.   We blikken met gemengde gevoelens terug op dit seizoen. Gevoelens van genoegen met een succesvolle viering van ons 75-jarig bestaan afgelopen augustus, maar ook gevoelens van weemoed.

Na 16 jaar onafgebroken in de 3 e klas van het zondagvoetbal te hebben gespeeld, zullen we het komende seizoen een klasse lager moeten spelen. Reeds vanaf het begin van het vorige seizoen was het duidelijk dat het niet gemakkelijk zou worden. “Handhaven” was het credo.

Veel spelers uit de 1 e selectie hebben voor het eerst hun entree gemaakt in dit elftal. Een jong elftal waar we, ijs en weder dienende, nog jaren speelplezier van kunnen hebben, onder leiding van de trainer Niek van den Houten.

De tweede helft van de competitie liet een duidelijk beter resultaat zien dan de 1 e helft. Het team is beter op elkaar ingespeeld. Patrijzen geeft zich niet zomaar gewonnen en kan voor verrassingen zorgen, zo is gebleken. De overige elftallen hebben goede prestaties laten zien, met enkele kampioenenschappen als resultaat bij zowel de senioren als de junioren. Daarom blijf ik het volste vertrouwen houden dat we de juiste weg weer (zullen) vinden. Zowel op sportief vlak als ook voor de rest van de vereniging.

Met de aanstelling van Ramon Dahoe als trainer voor de jeugd hebben we een stap gezet om de jeugd een goede begeleiding en basis te geven naar de seniorenelftallen.

De seniorenelftallen hebben nog steeds te kampen met een smalle selectie spelers; het aantal actief voetballende leden neemt elk jaar af, zodat het steeds moeilijker wordt om volwaardige elftallen op de been te houden. De (nieuwe)elftalcommissie heeft dan ook de zware taak om dit in goede banen te leiden, maar ook nu is er een rotsvast vertrouwen dat dit zal lukken.

Het afgelopen seizoen is hard gewerkt om alle de fundamenten voor een goede toekomst neer te zetten. We zullen de komende periode gebruiken om de fundamenten te verstevigen en "het huis" te bouwen. De fundamenten zijn wat mij betreft "communicatie", "eenheid" en "samenwerking".

Met een goede communicatie wordt eenheid gecreëerd die nodig is om de samenwerking binnen de vereniging te optimaliseren. Juist deze samenwerking is belangrijk. Patrijzen is geen vereniging van alleen het bestuur of van enkele commissies. Patrijzen is een vereniging van ons allemaal, waaraan we allen onze bijdrage leveren.

Ik wens u, leden, supporters, sponsors en spelers een plezierig, sportief en succesvol seizoen toe.

Wilfried Boonman
Voorzitter



Seizoen 2007-2008 (welkomstwoord Presentatiegids door de voorzitter)

Wilfried Boonman
Eendracht maakt macht!

Een uitleg van dit spreekwoord kan zijn: “als je samen voor hetzelfde streeft, ben je machtiger en heb je meer invloed, dan alleen”. Dit geldt zeker ook voor onze voetbalvereniging. Na een tweetal, mag ik toch wel zeggen, moeilijke seizoenen, staan we nu aan het begin van het voetbalseizoen 2007/2008. Het spreekwoord duidt erop dat we alleen maar gezamenlijk de vereniging goed kunnen laten functioneren, op alle fronten. Dus zowel in de prestatie als ook “rondom het veld”. Eenheid en samenwerking op het veld en rond het veld van spelers, begeleiding, supporters
en bestuur.

In het gezamenlijke streven ligt ook opgesloten dat we onze individuele gevoelens wel eens opzij moeten zetten en het belang voor de club de boventoon moeten laten voeren en soms wel eens zullen moeten slikken. Dat dit niet altijd even gemakkelijk is, moge duidelijk zijn, met frustraties als gevolg. Een ieder kan zich hier wellicht wat bij voorstellen.

Het 1e elftal mag het komende seizoen op de inzet rekenen van 6 nieuwe spelers, allen afkomstig van VV Goes. Een verbreding die nodig is om de jeugd van de Patrijzen de gelegenheid te geven zich verder te bekwamen en door te kunnen groeien. “De jeugd heeft de toekomst”, maar ze dienen wel de tijd te krijgen zich hierop voor te bereiden.

Een spreekwoord dat goed in deze combinatie past is ook “vele handen maken licht werk”. D.w.z. wanneer velen aan iets medewerken, is de taak gemakkelijk. Des te meer leden betrekkelijk lichte taken op zich nemen, des te tevredener alle vrijwilligers zich zullen voelen. Er worden veel werkzaamheden uitgevoerd, die we zo normaal vinden dat ze worden uitgevoerd, maar daardoor al haast niet opvallen: onderhoud van de velden, tribune, kantine, organisatie van het familietoernooi, verkoop van loten en ga zo maar door. Beschouw dit als een oproep. De vereniging kan altijd “handen” gebruiken. Laten we op elkaar kunnen rekenen. Dan zal het vast een mooi seizoen worden. Waarin we zeker goede prestatie kunnen neerzetten. Ik wens u, leden, supporters, sponsors en spelers een plezierig, sportief en succesvol seizoen toe.

Wilfried Boonman
Voorzitter






Seizoen 2008-2009 (welkomstwoord Presentatiegids door de voorzitter)

Wilfried Boonman

" NIEUW "

De titel van het voorwoord in de presentatiegids 2007-2008 was "eendracht maakt macht". Dit zou net zo goed de titel kunnen zijn voor dit seizoen. Dat door samen te werken er veel bereikt kan worden is wel duidelijk gemaakt in het afgelopen seizoen. Echter ik heb "nieuw" als titel genomen, omdat er veel is "vernieuwd" of "veranderd" binnen onze club.

De jeugd-elftallen kunnen terugkijken op een mooi seizoen, met mooie activiteiten. Te denken valt aan het jaarlijkse jeugdkamp. Als vereniging vinden we het zeer belangrijk om de jeugd kansen te geven, zodat ze kunnen doorgroeien naar een succesvol senior-team. Om deze ontwikkeling zo goed mogelijk te kunnen sturen zal vanaf het komende seizoen Robbie Dahoe binnen onze vereniging het C-elftal gaan trainen. Daarnaast zal hij in samenspraak met het jeugdbestuur een beleidsplan schrijven waarin een visie voor de komende jaren wordt ontwikkeld.

Het 1e elftal heeft zich goed weten te handhaven in de 4e klasse, ook al was het niet altijd even gemakkelijk. Het komende seizoen staan we voor de uitdaging om onze plek in deze klasse te handhaven én wie weet wellicht een periodetitel te kunnen veroveren. Het afgelopen seizoen hebben we kunnen rekenen op de vaste waarden binnen het elftal. Door het vertrek van enkele spelers is het ook nodig om versterking te krijgen. Gelukkig zijn we hierin geslaagd. Zoals ik eerder al eens heb aangegeven kan het, zeker tegen het einde van de competitie, voor de elftalcommissie een hele puzzel zijn om de drie senior elftallen te bemannen, opdat ze zo sterk mogelijk kunnen spelen.

Ons dameselftal is sinds 1971 een vaste waarde binnen de vereniging. De keren dat ik op zaterdagmiddag aanwezig ben bij een thuiswedstrijd van hen, merk je het plezier en de gezelligheid die ze onder elkaar hebben. We zijn ook bijzonder verguld met het feit dat de dames vanaf de nieuwe competitie in een nieuw tenue zullen voetballen, dankzij een nieuwe sponsor die ze zelf hebben benaderd. Chapeau dames!!

Niet alleen het dameselftal heeft een nieuwe sponsor. De sponsorcommissie is er in geslaagd om voor het 1e en 2e elftal een nieuwe hoofd- en kledingsponsor te vinden. In de aanloop naar het nieuwe seizoen hebben zij wederom enorm veel werk verzet. Tot slot zal o ok de jeugd in de nieuwe competitie in de groene weide aantreden met een nieuwe tenue.

Een nieuw jasje kwam er tevens voor deze website. De site is het "uithangbord" van onze vereniging, waarop u het laatste nieuws als eerste verneemt! Om u zo goed mogelijk te informeren over het wel en wee binnen de VV, zullen we meer en meer de site gebruiken om informatie met u te delen. Zo bekeken is de site een belangrijke schakel in de communicatie met u. Mijns inziens begint samenwerking met een goede communicatie! Kijk dus regelmatig op onze site.

Met de bouw van de nieuwe brede school is ook de omgeving van ons sportpark veranderd. Reden te meer om het onderhoud van het clubgebouw aan te pakken. In twee goed bezochte klusweken is er veel werk verzet. Het gebouw is o.a. van een nieuw likje verf voorzien. Alles bij elkaar is er veel bereikt, maar dat betekent niet dat we nu op onze lauweren kunnen rusten. Er zal nog het nodig moeten gebeuren, in samenspraak met leden, gemeente en overige betrokken.

Vanaf het seizoen 2008/2009 zal de kantine door de vereniging zelf wordt geëxploiteerd. Een nieuwe uitdaging voor ons, maar dankzij de inzet van velen en de inspanningen van de kantinecommissie, zal ook dit slagen.

Vernieuwen kan, veranderen moet, met vereende kracht! Ik wens u, leden, supporters, sponsors en spelers een plezierig, sportief en succesvol seizoen toe.

Wilfried Boonman
voorzitter




Seizoen 2009-2010 (welkomstwoord Presentatiegids door de voorzitter)

Wilfried Boonman

" NIEUW ELAN"

Wie had dat kunnen bedenken! Aan het einde van het vorige seizoen stonden we als vereniging voor een grote opgave. Inmiddels was duidelijk dat we de kantine in eigen beheer zouden gaan uitbaten. Echter het probleem was dat we niet wisten hoe en waar te beginnen. Gelukkig dat een paar Patrijzen supporters in hart en nieren zijn opgestaan en deze uitdaging hebben aangepakt. Gerust kan ik stellen dat het enkele feit dat ze zijn opgestaan een hele belangrijke stap is geweest.

Ik ben van mening dat deze stap (de kantine in eigen beheer) ook de aanjager is geweest voor vele andere mooie initiatieven binnen de vereniging.

Dit moeten we koesteren en ondersteunen. Ik beschouw het als mijn belangrijkste taak om voor de leden en vrijwilligers de ruimte (in figuurlijke zin) te scheppen om onze vereniging te laten bloeien en zich hierin te ontplooien. Een bestuur moet zich bezighouden met wat dan “de grote lijnen” heet of  “de randvoorwaarden creëren”.

Ook hierin hebben we een aantal belangrijke hoofdlijnen neer gezet. De keuze is gemaakt om in te zetten op de ontwikkeling van de jeugd, opdat zij kunnen doorgroeien binnen onze eigen vereniging naar de senioren-elftallen. Ik heb het reeds eerder aangehaald: “de jeugd heeft de toekomst”. Vrij vertaald zou je hiervoor ook kunnen zeggen dat een sterke jeugd-afdeling er voor zal zorgen dat we in de toekomst ook sterke senioren-elftallen zullen hebben, die op een zo hoog mogelijk niveau kunnen voetballen.

Het nieuwe jeugdbeleid is door de Jeugdcommissie in een beleidsplan vorm gegeven.  Een van de concrete acties die hieruit voortkomt is de aanstelling van een trainer (Ramon Dahoe) voor het C-elftal en voor de B-junioren. De professionele begeleiding zal hen een goede basis geven in een verdere voetbalcarrière naar A-junioren en uiteindelijk de senioren.

Tevens zullen er in het seizoen 2009-2010 veel A-junioren doorstromen naar de senioren. In het afgelopen jaar hebben enkelen al eens meegedaan bij de hogere elftallen. Om ook hen de nodige training en begeleiding te kunnen meegeven bij de senioren zal Niek van den Houten de trainingen verzorgen. Hiermee is een dubbelslag gemaakt, want ook vanuit het 2e en 3e elftal en de dames ontvingen wij het geluid om meer en begeleide training. Op deze wijze vertrouwen we erop dit te kunnen vormgeven.

De naam van Niek is net al gevallen. Na 4 seizoenen neemt Arjo den Dekker het stokje van hem over en zal hij de 1e selectie gaan aanvoeren. Aan hem de taak om te realiseren dat we zo hoog mogelijk prestatief voetbal kunnen spelen (minimaal in de 4e klasse).

Met dit trainerskwartet hebben we naar mijn idee een goede uitgangspositie neergezet om mooie voetbaljaren tegemoet te zien. Al zal het uiteraard vertaald moeten worden naar keiharde en vele doelpunten! M.a.w. het moet nog steeds op het veld gebeuren en worden waargemaakt.  

Samen maken we dit mogelijk. Het geeft mij enorm veel voldoening en een trots gevoel om te zien dat iedereen zijn steentje wil bijdragen, o.a. de maan-dagochtendploeg die trouw na het weekend de accommodatie opruimt, een jeugdevenementencommissie die voor de jeugd mooie activiteiten organiseert en de vele andere manieren waarop een ieder met onze club bezig is. We zijn goed bezig!

Gaat dan alles goed? Nee, waarschijnlijk niet, maar de positieve ontwikkelingen doen dat al snel weer vergeten. Er is een nieuw elan! Dit gaan we vasthouden en verder uitbouwen, met uw hulp en inzet.

Ik wens u, leden, supporters, sponsors, spelers en al die mensen die de Patrijzen een warm hart toedragen, een plezierig, sportief en succesvol seizoen toe.

Wilfried Boonman
Voorzitter